THIS SITE IS UNDER CONSTRUCTIOn

“Encaustic” is derived from the Greek “enkaio,” meaning “burnt in.” This technique of wax painting was used by the Greeks as early as the 5th century BC. The concept of wax painting itself is thought to have come into existence even earlier, possibly as early as 1000 BC.


Famed are the Roman-Egyptian encaustic paintings discovered in Hawara, the so-called “Fayum mummy portraits.” These portraits were paintings of the deceased which were placed inside their burial tombs. Alongside the frescos of Macedonia, Pompeii and Herculaneum (near Naples) the Fayum portraits are among the best preserved paintings of antiquity. Despite the passing of centuries the portraits still possess a remarkable freshness.


Encaustic or wax painting involves mixing pigments into heated beeswax. While still warm, the wax is then applied to the desired surface. Beeswax, like linseed oil, is a binder that does not change in volume as it dries. Furthermore, beeswax does not yellow with age, nor does it react to moisture – indeed, it is moisture-repellant. 


The unique property that makes encaustic painting possible – namely, the melting point of beeswax – could perhaps also be conceived of as a negative. The melting point of beeswax occurs somewhere between 62-65 C (144-149 F). It is therefore not advisable to place your encaustic painting above a radiator or heat source, nor to expose it to full sun. This, of course, goes without saying for any type of painting. However, in my encaustic paintings the melting point is situated somewhat higher due to the admixture of carnauba wax which melts around 78-85 C (173-185 F). 


Allow yourself to be enthralled by this centuries-old technique of painting in beeswax and experience the extraordinary structure and depth of these works. 

NL

“Encaustiek” is afgeleid van het Griekse “enkaio,” wat betekent “inbranden.” Deze techniek van wasverf schilderen werd al vanaf de 5e eeuw v.Chr. door de Grieken toegepast. Men vermoedt dat het ontstaan van het concept van wasverf op zich nog eerder plaatsvond, mogelijk rond 1000 v.Chr. 


Beroemd zijn de Romeins-Egyptische encaustiek schilderijen die in Hawara zijn ontdekt, de zogenaamde Fajoemportretten. Deze portretten werden na de dood van de afgebeelde persoon met de mummie in de graftombe geplaatst. Samen met de fresco’s uit Macedonie, Pompeï en Herculanum (nabij Napels) behoren de portretten tot de best bewaarde schilderingen uit de oudheid. Opvallend is dat de portretten na al die eeuwen nog zeer fris ogen. 


Voor encaustiek of wasschilderen worden pigmenten door gesmolten bijenwas geroerd en warm op het oppervlak aangebracht. Bijenwas is, zoals lijnolie, een bindmiddel dat bij droging niet van volume verandert. Bovendien vergeelt bijenwas niet en reageert het niet op vocht – sterker nog, het is waterafstotend. 


De unieke eigenschap die encaustiek mogelijk maakt – namelijk het smeltpunt van de bijenwas – kan misschien ook als een minpunt beschouwd worden. Het is hierom raadzaam om het schilderij niet boven een radiator of in volle zon te plaatsen, hoewel dit laatste uiteraard geldt voor schilderijen in het algemeen. Het smeltpunt van bijenwas ligt rond 62-65 C, hoewel het smeltpunt in mijn schilderijen ietwat hoger ligt vanwege de bijmenging van carnabauwas, welke een smelttemperatuur heeft van 78-85 C. 


Laat u meevoeren door deze eeuwenoude schildertechniek in bijenwas en ervaar de bijzondere structuur en diepte in deze werken.